जेलनेल बसेको सर्टिफिकेट देखाएर देशमा आगो लगाउन त मरिगए पनि दिदैनौँ : रवि लामिछाने

ललितपुर : राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीका सभापति रवि लामिछानेले कुनै पनि नेताले जेल बसेको सर्टिफिकेट देखाएर देशमा आगो लगाउन नदिने बताएका छन् । 

Watch On

ललितपुरको मंगलबजारमा दशैं तिहार तथा छठ पर्वको अवसरमा आयोजित शुभकामना आदानप्रदान कार्यक्रममा बौल्दै सभापति लामिछानेले जेल परेको भन्दैमा त्यसको ब्याजको स्याज, स्याजको मिटर ब्याज खाने छुट कसैलाई नभएको र त्यसविरुद्ध रास्वपा खरो भएर उत्रने बताएका हुन्।

‘व्यवस्थाको आडमा जेलनेल परेको सर्टिफिकेट देखाएर त्यसको ब्याज, ब्याजको स्याज र अहिले आएर मिटर ब्याज खानेहरूलाई हटाउने मात्र हाम्रो विचार हो,’ उनले भने, हामीले व्यवस्थाको विरोध गरेका हैनौँ र नेताहरुले गरेको हिजोको त्याग र बलिदानको हामीले अवमुल्यन गरेका पनि हैनौँ । तर मैले त्याग गरेको छु भन्दैमा घरमा आगो लगाउन त हामी मरिगए पनि दिनौँ । हामी जोगाउछौँ । हामीले हाम्रा लागि नभएर आउने पुस्ताका लागि भएपनि हामीले जोगाउनुपर्ने हुन्छ ।’

त्यस्तै उनले प्रचण्ड र शेरबहादुर देउवालाई इङ्गित गर्दै टाउकोको मोल तोक्ने र मोल बुझाउनेहरू अहिले सरकारमा घाँटी जोडेर बसिरहेको बताउँदै त्यसले झन संक्रमकालीन न्यायको नाममा युद्धका पीडितलाई थप पीडा दिने प्रयास भइरहेको बताएका छन् ।

त्यस्तै उनले प्रधानमन्त्री प्रचण्ड र केपी शर्मा ओलीको बाक्लिएको भेटघाटलाई लिएर भनेका छन्, ‘अहिले फेरि नेताहरूका भेटघाट हुन थालेका छन् । संक्रमकालीन न्यायनिरुपणको नाममा यिनीहरूले अहिलेसम्म कति बैठक गरे । अहिले राष्ट्रसंघका महासचिव आउनुभन्दा अघि नै संक्रमणकालीन न्याय निरुपण गरिसक्ने रे । उहिले टाउको मोल तोक्ने र बुझाउनेहरू त अहिले सरकारमा घाँटी जोडेरै बसेका छन् । अहिलेसम्म कसले रोक्यो त ? न्याय निरुपणका नाममा युद्धपीडितलाई थप पीडा दिन पाइँदैन ।’

त्यस्तै उनले प्रचण्डले माओवादी जनयुद्धका समयमा जनताका लागि शासन गर्ने बताएको रुकुमका युवाहरु अहिले १ करोडसम्म बुझाएर अवैध बाटो अमेरिका जाँदै गरेको विषयलाई लिएर प्रधानमन्त्रीलाई नै प्रश्न गरेका छन् । 'त्यहि रुकुम जहाँ अमेरिकी साम्राज्यवाद भनेर डाको छोडेका थिए, कराएका थिए । त्यहि ठाउँका युवाहरु १ करोडसम्म पैसा बुझाएर तिनैले भनेको साम्राज्यवाद भएको मुलुकमा जान लाइन लागिरहेका छन् ।' लामिछानेले भने, ‘त्यहि ठाउँमा हिजोअस्ती प्रधानमन्त्री पुग्नुभयो रे । त्यहाँ पुगेर के भन्नुभयो, मैले सुनेको छैन । कसरी मुख देखाएर त्यहाँ पुग्नुभयो ? लाज भएन ?'