कृष्ण जन्माष्टमीमा हिराशोभालाई मिलेको थामिनसक्नुको खुसी

काठमाडौं । आज कृष्ण जन्माष्टमी पर्व । मध्यरात भगवान् कृष्ण जन्मने भन्दै व्रतालु पानीसमेत नखाई व्रत गर्छन् । उपासना गर्छन् । अनुष्ठानसमेत गर्छन् ।

Watch On

भगवानभक्त हिराशोभा महर्जन पनि आज कृष्ण नै पुकार्दै थिइन् ।

नपुकारून् पनि किन ! 

उनका पति कवीर महर्जन १० दिनदेखि त्रिशूली ३ ‘ए’ जलविद्युत परियोजनामा फसेका थिए । भदौ १० गते बाढी मात्रै आएन, भोटेकोशी महाप्रलय हिराशोभाका लागि महाविपत्ति बन्यो । भ्रामरीसरह नै भयो ।

पतिलाई बेखबर तुल्याइदियो ।

कवीर जलविद्युत परियोजनाको पावर हाउसमा काम गर्थे । जमिनभन्दा सुरूङ सुरक्षित हुने ठानेकी शोभाले श्रीमानबारे आशा मारेकी थिइनन् । श्रीमान् सकुशल नै हुनुहुन्छ भनेर आशाको धिपधिपे दियो मनको कुनामा बली नै रहेको थियो ।

तर १० दिनसम्म अवस्था थाहा नलाग्दा मनमा अत्यास बढ्ने नै भयो ।

‘हामी पनि पावर हाउसमा गइसकेका थियौं, ठाउँ ठूलो थियो । त्यसैले आशा मारेनौं । हिलो र लेदो कत्तिको छिरेको छ भन्ने चिन्ता मात्रै थियो,’ उनले भनिन् ।

नभन्दै शुक्रबार बिहान उनका लागि शुभ समाचार मिल्यो । १० दिनपछि उनका श्रीमानको सकुशल उद्धार भयो । पहिलो उद्धार सञ्जय साहको गरिएको थियो । दोस्रो उद्धार उनको श्रीमानको भएको थियो ।

‘सुरूमा त हामीले विश्वास नै गरेनौं । जहिले पनि बिहान भन्नुहुन्छ, दिउँसो राति भन्नुहुन्छ । एक्कासी फोटो देखेँ, अनि रोएँ खुसीले । घरमा रूवाबासी भयो के !’ उनले भनिन् ।

श्रीमानको स्वास्थ्य जटिल रहेको र उपचारका लागि सैनिक अस्पताल छाउनी ल्याइएको थाहा पाएपछि उनी आफन्तसहित स्वयम्भू पुगेकी थिइन् । साथमा कवीरका दिदी र अन्य नातेदार थिए । सबैको आँखामा खुसी छचल्किएको थियो । कवीरको एक झल्को हेर्न आतुर थिए ।

सघन उपचार कक्षमा उपचाररत कवीरलाई उनकी पत्नीले मात्रै भेट्न पाइन् ।

सुरूमा त कवीरले उनकी पत्नीलाई नै चिनेनन् । १० दिनसम्म सुरूङभित्र पस्दा शरीर गलेको, हाटखुट्टा चलाउन नसक्ने अवस्थामा थिए उनी ।

‘मलाई नै चिन्नुभएन । मलाई के भएको हो ? म कहाँ छु त्यत्ति बोल्नुभयो,’ हिराशोभाले सुनाइन् ।

‘अहिलेचाहिँ आइसियुमा राख्नुभएको छ । उहाँको सबै रिपोर्ट ठीक छ । खुट्टामा चोट लागेको छ,’ उनले भनिन् ।

केही बेरपछि पत्नीलाई ठम्याएका उनले पानी खान्छु भनेको हिराशोभाले बताइन् ।

‘पानी दिएँ, अहिले ठीक छ । अहिले मलाई चिन्नुभयो,’ उनले भनिन्, ‘टाउको हल्लाउनुभयो । खुट्टा चलाउन सक्नुभएन । खुट्टामा चोट लागेको छ ।’

मिडिया, आफन्त सबैले सहयोग गरेको भन्दै उनी कृतज्ञ थिइन् । नेपाल आर्मीप्रति अझ धेरै कृतज्ञ सुनिइन् ।

‘नेपाल आर्मीले धेरै नै सहयोग गर्नुभयो । आफ्नो ज्यान नै जोखिममा राखेर उद्धार गर्नुभयो,’ उनले भनिन् ।

९ दिन उनका लागि युगभन्दा लामो भयो । दिनरात बिताउन निकै कष्ट भयो ।

‘९ दिन बिताउन निकै गाह्रो भयो । दिउँसो त मिडिया हेर्यो बित्थ्यो। राति बिताउन गाह्रो हुन्थ्यो । निद्रा पनि लाग्दैनथ्यो हामीलाई,’ उनले क्रमशः सुनाइन् ।

१० दिनसम्म कविर नभेटिएकोमा घरमा रूवाबासी थियो । आफन्तको आउजाउ बाक्लिएको थियो । सान्त्वना र ढाडसले घर ढाकेको थियो ।

आज दृश्य फेरिएको छ । 

रुवाबासी त आज पनि छ, तर खुसीको । 

‘आज कृष्ण जन्माष्टमी, कृष्ण भगवानले बचाउनुभएजस्तो भएको छ, धन्यवाद सबैलाई,’ उनले अन्तिममा यति भन्न सकिन् ।